Postcards from De Panne

I thought that was a suitable title for this post.

'Postkaarten van De Panne'.

Dat vond ik wel een passende titel voor deze post.
 

 

 

While walking along the Zeedijk in De Panne,

my attention was drawn to the colourful striped wooden houses on wheels

all along the beach. Allthough the weather wasn't that good, the sky

 made the striped cabins come out so very pretty,

like on a postcard, hence the title of this post.

Terwijl we langs de Zeedijk in De Panne wandelden,

vielen me de kleurrijke, gestreepte, houten huisjes op wielen op

langs het strand. Ook al was het weer niet bijster goed, de lucht

deed de gestreepte strandcabines heel mooi uitkomen,

zoals op een postkaart, vandaar de titel van deze post.

 

 

 

The cabins are used for storing the lying chairs and cushions

you can rent on the beach.

Noone really felt like renting a chair that day though.

De cabines worden gebruikt om er de ligstoelen en kussens

in te bewaren die je kan huren op het strand.

Niemand had die dag duidelijk zin om er een ligstoel te huren.

 

 

 

 

Turning your back to the sea, you see this,

huge apartmentbuildings full of tourists

who love to spend time at the Belgian coast during summer.

In front of those, just on the beach,

white cabins holding the personal belongings

of their owners.

 

Als je je rug naar de zee toe keert, zie je dit,

grote apartementsgebouwen vol toeristen

die graag hun zomer aan de Belgische kust doorbrengen.

Ervoor, net op het strand,

witte cabines met de persoonlijke strandspullen erin

van hun eigenaars.

 

 

 

 

And sometimes there's and older pretty building

squeezed in between the apartmentbuildings.

 

En tussen al die apartementsgebouwen in

ontdek je dan soms zo'n ouder, mooi gebouw.

 

 

 

 

Another view towards the beach,

and then we continue our stroll along the Zeedijk.

 

Nog eens richting zee kijken

en dan vervolgen we onze wandeling op de Zeedijk.

 

 

 

 

At the end there's the Esplanade square

where there's a statue of Leopold I

who arrived here from England in 1831

to become the first king of Belgium.

 

Op het einde van de dijk is er het Esplanade plein

waar er een standbeeld van Leopold I staat

die hier voet aan land zette in 1831

om de eerste koning van België te worden.

 

 

 

 

It's normally a place where a lot of people sit down

on the stairs surrounding the statue

but not this time, due to the bad weather I guess.

 

Normaal zitten hier heel wat mensen op de treden

rond het standbeeld maar dit keer niet.

Dat zal met het mindere weer te maken hebben gehad.

 

 

 

 

Only this little guy. He probably wondered what happened

to the dress-sword op Leopold I.

That was cut off and stolen earlier this year

and hasn't been replaced or retrieved yet.

Now Leopold just holds the handle of his sword.

 

Alleen dit kleine kereltje. Hij was zich wellicht aan het afvragen

wat er met de degen van Leopold I gebeurd was.

Die werd eerder dit jaar afgezaagd en gestolen

en is nog niet vervangen of teruggevonden blijkbaar.

Nu heeft Leopold dus enkel een handvat vast.

 

 

 

 

Oh, and then we discovered some of the little figures

on sticks from the Spanish artist we visited the art work from

in the villa Le Chatulier earlier that day.

 

Oh, en dan ontdekten we enkele van de kleine figuurtjes

op stokken van de Spaanse artiest van wie we eerder die dag

het kunstwerk bezochten in de villa Le Chatulier.

 

 

 

 

On the way back, I was totally intrigued by the beauty

of these phlox growing in a front garden,

right next to the most shabby green mailbox.

Those colours matched beautifully and the fact

that that mailbox was so shabby just made the picture.

 

Op de terugweg was ik helemaal weg van

de mooie phlox die in een voortuintje groeide,

pal naast een groene afbladderende brievenbus.

De kleuren gingen zo goed samen en het feit

dat de brievenbus er wat sjofel uitzag en

zelfs een beetje scheef stond, zorgde voor

een prachtig plaatje.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

The end  of a drowsy
and yet beautiful day by the sea.

 

 Het einde van een druilerige
en toch mooie dag aan zee.





We certainly weren't the only ones
who chose to go for a walk that day.

We waren in elk geval niet de enige
wandelaars daar die dag.



Marian


 

 

Beaufort 04 in De Panne

 

 

 

Op de valreep, net voor het einde van de grote vakantie,
 een uitgebreid verslagje van een namiddagje 'uit' dichtbij huis een tijdje geleden.

 

Het ging richting De Panne, aan zee. Het weer was

allesbehalve, veel wind en er vielen ook druppels, maar dat kon

niet deren. Na de koffie met taart, we waren op bezoek, besloten

we met een deel van het gezelschap toch even de benen te strekken.

 

Niet iedereen had zin in een strandwandeling en daarom maakten

we er een wandeling door de straten en langs een stukje zeedijk van.

 

In de Dumontwijk was in villa Le Chalutier een deel van Beaufort 04

te zien. Het is een kunstwerk van de Spaanse kunstenaar Isaac Cordal

met als thema 'Waiting for Climate Change'. Hier kan je er meer over lezen.

 

De Dumontwijk in De Panne is een wijk die ontstond eind negentiende en

begin twintigste eeuw onder leiding van architect Alexis Dumont.

Dit resulteerde in een wijk met alleenstaande cottages, elk met eigen naam

en allemaal verschillend van elkaar. Nu nog zijn de cottages er, omringd

door elk hun eigen tuin. Wij liepen slechts door één straat van de wijk

op weg naar Beaufort 04. We zagen mooie villa's mét juweeltjes van tuinen

eromheen en volop bedrijvigheid in en rond tuin en huis dat ik het dan

gewoon een inbreuk op de privacy van de mensen zou vinden om daarvan

zomaar foto's te beginnen nemen. Er staan echter ook veel villa's die aan

een opknapbeurt toe zijn, zoals je op een foto kan zien, en villa's te koop,

zoals de witte met torentje en fraaie luikjes, en die konden wel op de foto.

 

In zo'n villa die wel een opknapbeurt kan gebruiken, is Beaufort 04

ondergebracht. De kunstenaar maakte een heleboel kleine figuurtjes

die overal in het huis verspreid staan, en die gelaten, passief, wachten

om uiteindelijk verzwolgen te worden door de gevolgen van de

klimaatveranderingen. Alle kamers in het huis waren herschapen in

een zandbak of waterbak(niet echt water maar dat leek het wel) waarin

de figuurtjes min of meer weggezakt waren. Je kon de kamers dus ook

niet in maar moest door het deurgat kijken om wat te zien. Enkel in het

midden waar een grotere ruimte was, kon je langs de centrale zandbak

heen stappen zodat je door kon lopen naar de achter liggende kamers

waaronder de keuken waar de figuurtjes in bootjes ronddobberen

en het lijkt alsof ze allemaal hun laatste sms-en aan het versturen zijn.

De figuurtjes in de centrale zandbak hebben dan weer allemaal hun aktentas

stevig vast en die in de eerste kamer die je tegenkomt hebben

een zwemband rond, net als de figuurtjes in de laatste kamer van het huis.

Die staan niet in zand maar ook in 'water' en zijn ingekleurd. Eén figuurtje

staat op een balk, hoog en droog, net als de figuurtjes die je ook op het

strand van de Panne kan tegenkomen. Die staan op hoge palen op het strand.


Little figures, waiting for climate change,
have invaded one of the villa's in the Dumontwijk in De Panne
on the Belgian Coast. While in De Panne for a family visit, 
we decided to pay the work of art by the Spanish artist Isaac Cordal a visit.
You can read more about it here.

 It is part of Beaufort 04,
the fourth edition of the Triennial of Contemporary Art by the Sea in 2012.
Read more about it all here.
There are a lot of beautiful houses on the Dumontwijk,
named after the architect Alexis Dumont who drew it,
but there are also a lot of cottages being renovated or for sale.
It's in one of those to be renovated villa's, Villa Le Chatulier, that the
work of art was presented.
Every room was transformed into a sandpit or waterpit (not real water
but it looked like it) so you could only see the figures
through the doorway of each room,
except for the central sandpit you could walk past
to be able to get to the rooms in the back of the house.
Come have a look?
 

 

 

 

  

Villa Le Chatulier

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik vond het ene groene sprietje in de centrale zandbak
wel bijzonder. Niet gepland/geplant maar het gaf het kunstwerk
zeker een meerwaarde. Een boodschap misschien ook.

Of course I noticed this unplanned but perfect little green leaf
in the big sandpit. Thought it even told some kind of message
in the midst of all the passive looking figures who were just waiting.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tot zover Beaufort 04, nog te bezoeken tot eind september.

In een volgende post meer De Panne.

That was it for Beaufort 04.
It can still be visited until the end of september 2012,
More of De Panne in a next post.

 

Groetjes,

Marian

Bye,
Marian